Nasaan Na Ba Si Bulate

Carlito ang totoo n’yang pangalan. Katropa ko ‘yan, di ko alam kung tinuturing n’ya din akong katropa. Hindi ko alam kung may lihim at tinatanim s’yang galit sa’kin. Bakit? Kasi ako ang nagpasimula na tawagin s’yang bulate nung college palang kami. Mga unang linggo palang yun ng pasukan, mga first year. Nakita ko s’yang pawis na pawis at parang may tinatanaw sa harapang upuan n’ya, ayun instant— s’ya na si bulate. Dahil hindi pa magkakakilala ang lahat, tumanim kaagad sa karamihan ang tawag ko sa kanya, at nakakatawang isipin, meron saming mga magkakaklase na hanggang graduation hindi matandaan na carl nga pala ang pangalan ni Bulate. Ang sama ko ata. Ewan ko ba, hindi ko naman gustong mang-asar kaso kasi may kaabnormalan ako na kapag nakakakita ko ng tao, may nag-aassociate na bagay, hayop o kung ano pa sa utak ko sa kanila. Halimbawa may mga taong ang pagregister sa utak ko ay paniki, lapis, anghit, adobo, kalamansi, eroplano, pandesal, hinlalato, power ranger, panungkit ng damit,siomai na walang sauce, murder at kung ano ano pa. Oo, gano’n karandom.

Hindi n’ya siguro alam pero may pagkatao si Bulate na talagang hinahangaan ko. Isa s’yang taong walang pakelam. Para s’yang walang emosyon, hindi nakikisabay sa kung ano ang ginagawa ng karamihan. May sarili s’yang pamantayan, may sarili s’yang source ng kasiyahan. Binagsak s’ya ng prof namin dahil nahuli lang s’ya ng isang araw ng pagpasok? Wala s’yang pakelam! Higit dalawang oras s’yang bumyahe at pagdating lang n’ya sa school napansin na hindi pantay yung pagkakabotones ng polo n’ya, wala padin s’yang pakelam! Iwas sa kanya yung mga kaklase namin, wafakels s’ya. Nakipagtalo s’ya sa manong driver dahil ayaw ibigay yung student discount n’ya na piso, matagal na pagtatalo, napapahiya na s’ya sa mga tao, wala padin s’yang pakelam. Madalas ko s’yang nakausap, at sa pakiwari ko, parang wala na s’yang emosyon, parang hindi na s’ya nasasaktan, mangyari na ang mangyari, makakaya n’yang harapin, dahil nga WALA S’YANG PAKELAM.

Kung halimaw ako, parang ang sarap n’yang kainin. Kung ako si android 20, parang ang sarap n’yang higupin. Parang ang sarap makipag fushion sa kanya. Maraming nangyayari sa buhay natin na masasabi nating sana hindi nalang nangyari. May mga bagay na hanggat maaari sana hindi mo nalang kinaylangang danasin (katulad ng pagpapatuli). May mga sakit na para bang hindi na natin kaya pang pigilan, may mga emosyon na para bang hindi na natin kayang itago, kusa ng sumasasabog, malakas.. masaklap, MABAHO?. Minsan may mga problemang hinahabol tayo hanggang sa pagtulog, hanggang sa panaghinip. Labo naman oh, pagpikit na nga lang ang huling solusyon, dehins padin umuubra. At sa mga ganitong panahon,naiisip ko sana wala nalang akong pakelam. Sana kaya kong mag-evolve sa pagiging BULATE, kahit sandali lang.

Madalas akong maaga pumasok at doon kami magkatulad ni Carlito. Dahil do’n marami kaming oras na nakapag usap. Nagkwekwento ako, nakikinig naman s’ya. Nagkwekwento s’ya nagtetext ako. hehe!
Minsan napakwento s’ya. Hindi naman daw s’ya dating gano’n. Nagsimula nalang daw yun nung niloko s’ya ng babaeng minamahal n’ya ng sobra. Nagsimula na s’yang magkabisyo, nagsimula na s’yang maging gano’n. Napatigil akong magtext, nakita ko s’yang nakatingin sa kawalan, napaisip ako, nag echo ang malakas na tanong sa isip ko. Ilang tao na ba ang nagkaganito dahil sa mga relasyong hinaluan ng kalokohan? Habang ang nanloko ay masaya at nagpapatuloy sa buhay, meron namang naiiwan ng walang direksyon, nalulugmok, nawalan ng halaga. Tumahimik ako ,tumahimik s’ya.

Bigla nalang nawala ang kaibigan ko mga bandang 3rd year pero bumalik din makalipas ang isang taon. Soooobarang payat, nagkargador daw s’ya sa Pier, lumayas daw s’ya sa pamilya n’ya. Ewan ko kung kwento lang n’ya o totoo. Tapos ilang buwan lang nawala nanaman. Yun na ang huling araw na nakita ko s’ya. Hindi ko s’ya nakasabay mag marcha sa graduation. Nasa’n na kaya s’ya? Wala parin kaya s’yang pakelam

 Image

Advertisements

One response to “Nasaan Na Ba Si Bulate

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s