Isang Taon ng Pagba-Blog

Nasa elementary palang ako mahilig na ‘kong sumulat. Linawin ko lang ha. Sumulat HINDI magsulat. Nagsimula ako sa paggawa ng mga essay na pinapasa sa Linggo ng Wika hanggang mauto ng kapatid kong gumawa ng komiks. Oo komiks kahit hindi ako marunong magdrawing. Ilan sa mga nagawa ko ay RARE ROBOT, BASUBOT (Ang Basurang Robot), at Super T. Binabasa yan dati ng mga kaibigan ko at kaklase. Hindi ko alam kung natutuwa sila sa istorya o nalalaftripan lang sila sa drawing ko.
 
Mula grade 5 hanggang second year highschool ay school journalist ako. Kung nakakuha man ako ng award, pera, o papuri sa pagsusulat eh hindi na importante pang banggitin dito. 
Basta marami akong natutunan. Natuto akong gumawa ng balita, lathalain, mag interview ng mga tao (syempre, hirap naman kung hayop) at magangas angasan sa editoryal. Natutunan ko din ditong magsulat kahit alam kong wala namang bumabasa ng mga sinusulat ko. hehe!
 
Sa pagsusulat sa school ko naranasang mailagay ang pangalan sa isang tula  na  HINDI naman ako ang sumulat. Pero doon ko rin naranasang ibang pangalan ang ilagay sa kwentong AKO ang gumawa. Naisip ko pagtagal, hindi ako para sa ganoong circus. Nagquit ako, iniwan ang dyaryo pero hindi ang pagsusulat.
 
Doon ako natutong magsulat para sa mga program sa school,magsulat para sa mga output sa Filipino at magsulat sa CR ng boys ng “Edgar loves jophel”. 
Hindi ako tumigil magsulat. Sa katunayan, sa pagsulat nga ng love letter at tula ako dati nagpapadama ng wagas na pag-ibig sa mga kababaihan eh. haha. Oo, hanggang ngayon, makaluma padin ang style ko.
 
Natuto din akong sumulat ng mga rap (yow),love song (pogi!), Metal (groooooarrwl) at christian song (amen!). Walang hanggang pagsusulat, ang dami kong natutunan pero malayo parin sa pagiging mahusay.
 
 
College ako nung nagtry ako sumulat ng nobela. Tungkol sa magkapatid na babae, sina  Malaya at Mayumi. Nainlove sila sa isang lalake at naglive in silang tatlo. haha pwedeng pang X rated. Ayun hindi ko natapos.
 
Bigla nalang, nakahiligan kong magsulat ng walang sinusunod na pamantayan. Basta sinusulat ko lang yung sa tingin ko makakatulong sa iba, sinusulat ko lang yung gusto kong sabihin, nagkwekwento lang ako ng karanasan, ng pangarap, ng obserbasyon at lahat ng pwedeng isulat. Mas masaya pala sumulat ng ganon.
 
Fast Forward
 
Sa impluwensya ng mga kaibigan na mga sumusulat din at ng isang kaibigan sa office eh nasimulan ko yung pagpost ng blogs dito sa wordpress. Ginamit ko yung mayumi bilang pangalan. Pwedeng sabihing pampam kasi pangalan ng babae pero gwapo pala yung author.hoho! Sorry, mejo nainspire lang ako kay lola basyang (kung di mo alam na lalake si lola Basyang, pwede ka ng uminom ngayon din ng panglinis ng silver,magboluntaryong sunigin ang sarili sa impyerno). At si mayumi kasi  yung favorite character ko sa unang nobelang ginawa ko (di pa tapos).
 
Sobrang napapasaya ako ng pagsusulat ng blogs. Konsulasyon nalang kung may mga pumupuri, nagagandahan at nag-eemail sa’kin. Oo masaya yun at ang lakas maka john  lloyd para sa’kin pero seryoso ‘ko pag sinasabi kong  ayaw ko ng kasikatan. Kasunod kasi ng pagsikat ay pagkalaos. Masaya na ‘kong magawa ng libre yung bagay na nagpapasaya sa’kin.
 
Isang taon na buhat nung nagsimula akong magsulat dito. Nasulat ko na yung about sa kamatayan ko, sa mga nakita ko sa Cubao, paborito kong almusal at karamihan tungkol sa pag-aaral at buhay estudyante. Masayang balik balikan yung mga nasulat ko na dati. Para ‘kong natututo ulit at natatawa ulit  ako  sa mga kalokohan ko dati.
 
Huwow !!!   Isang taon na pala ‘kong nagbo-blog dito.
 
Sa lahat naman ng naging inspirasyon ko sa pagsusulat dito, mga nangengganyo sa’king  magpatuloy , Sa lahat ng mga pumuri (parang wala naman) at nanlibak sa mga gawa ko, sa mga nagshare sa mga social networking sites,  nagpabasa sa mga kaibigan, sa nanay, sa tatay, sa ate, sa kuya gusto ko ng kape,sa bibe, sa kalyo, sa sewing machine at nagpost ng mga durang pinost ko as their status sa fb, at sa lahat  ng nakidaan sa page ko  sa loob ng isang taon , SOLOMOT!!! 
 
Susulat pa ba ‘ko? Oo. Sana makapagsulat  ng mas madalas. Sana kayanin kong malabanan ang katamaran. Nang mapagpatuloy ko ang pag apply ng natutunan ko nung elementary – ANG MAGSULAT NA PARA BANG MAY BUMABASA NG MGA SINUSULAT MO KAHIT WALA .
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s