Sa Pagpasok Mo sa College

 

 

Teka. Bago mo gawin yung pinaka unang hakbang ng paa mo papasok sa University, buntong hininga muna. Yung malalim na malalim. Mas malalim pa jan. Yung tipong magpapa x-ray ka. Ok na? Ngayon, sabihin mo sa sarili mo. TATAPUSIN KO ‘TONG COLLEGE!!! Whew!!
Yown. Pweda na!
Nasa huling kabanata ka na ng pag-aaral. Kung baga sa Super Mario, Andon ka na sa Level 8-1. Apat na lagok nalang maliligtas mo na ang prinsesa. Mejo may skills ka na at may napatunayan na ng matapos mo yung highschool. Pero syempre, bawal magpetiks, habang tumataas ang level, pahirap ng pahirap, kaya dapat sa kolehiyo, determinado ka. Walang pag-aagam agam. Dahil ang buhay kolehiyo ay isang malaking night club- maraming tukso. haha
Maaaring maculture shock ka. Kakaiba na ang pananamit, kakaiba na ang mga teacher, kakaiba na ang grading system. Kakaiba na ang schedule, may pasok na ng sabado at minsan maging linggo. Kakaiba na ang ginagamit na prinsipyo, Kakaiba na ang mga subject,  hindi katulad nung elementary na english,filipino o math lang ang subject. Sa college meron ng psychology (nakakabaliw), logic (nakaka-aning), steno (nakakahatching) at kung ano ano pa. Wag kang matakot. Isipin mo nalang, na nakadisenyo kang magsurvive sa kahit na anong sitwasyon dahil tao ka. OO, lahat tayo, maging yung kaklase mong mukang gorilya.
May mga kaklase kang magiging hobby ang mag drop ng klase. Yung iba kasi madaling sumuko. Maaring magkapuwang sa isip mo na gawin din ‘yon at makasanayan. Ang akin naman, walang problema dun kung talagang di mo makasundo yung oras o kaya yung teacher mo. Pero hanggat maari ay pilitin mong huwag mag drop o di kaya ay bumagsak. Kapag nangyari ‘yon, kakaylanganin mong mas maging determinado. Magiging kalat kalat na ang schedule mo. Malalayo ka na sa mga kaklase mo dahil kakaylanganin mo ng magtake ng subjects sa ibang sections. Iba na din ang vacant mo, mararanasan mo ng kumain ng mag-isa, tumulala sa kalawakan at mag-dota mag-isa. corny na.
Kung hobby ng mga estudyante na magdrop, part time job naman ng ilang mga teacher na mambagsak. Siguraong may makakatapat kang isa o higit pa sa kanila. Mga King kupa na hahadlang sa pagligtas mo sa prinsesa. Kung bumagsak ka, ok lang yan, pilitin mong bumangon. Isipin mong natinik ka lang. Kung bumagsak pa ulit, isipin mong nauntog ka lang. Hanggat kaya pa, wag kang titigil. May mantsa ka man sa transcript, ang mahalaga, natapos ka. Kung mahirap talaga ang subject at di mo kaya, lagi mong tandaang minsan naipapasa tayo ng TSAMBA at AWA, pwera pa jan ang KOPYA. hahaha
Maaari rin namang tirahin ka sa mga bagay na personal. Yung below the belt na. Yung tipong mapapamura ka na sa pasakit sa’yo at parang ayaw mo ng ituloy yung putik na pag-aaral na ‘yan.
College ako ng mawalan ng trabaho yung tatay ko. Nasa abroad yung nanay ko  pero naloko naman sa pasahod. Pumalya yung buy and sell business. Nawalan ako ng minamahal, namatayan ng kaibigan at Ilang araw nalang bago yung graduation day, nasunog yung bahay namin. Sunog lahat. WOWOWEE!!!!!
Pero dapat professional ka. The show must go on. May mga panahon na hati nalng kami ng gf ko sa baon  n’ya. (haha) oo as in hati sa pera, or hati sa ulam, hati sa kanin. Hindi ko alam kung totoong mahina s’ya kumain o nagkukunwari lang para siguro hindi ako mahiyang makihati. Gusto ko na nun bunutin lahat ng ngipin ko pati kuko, nakakababa ng pagkatao, nakaka badtrip na nakakamatay pero kaylangan eh mapapauntog ulo ka nalang talaga sa pader.
Ayon sinuwerte ng konti, natanggap sa trabaho pagkatapos nung second year. Naging working student. Sa school sa umaga, sa office sa gabi. Pwede na, nalampasan ko na, mejo nakakabawi na ‘ko. AKALA KO!
Isa pa sa pwedeng makapigil sa pagtatapos natin ay yung trabaho mismo. Nagkalat na yung mga part time job, pwede sa fastfood, sa opisina, sa BPO at kung saan saan pa. Maraming magandang offer. Maiisip mo tuloy ” trabaho na ‘to eh mahirap palagpasin, makakapag-antay  naman yung pag-aaral”. Tama ka do’n. Pero marami pa naman trabaho jan. Maaaring makakuha ka pa ng higit na magaganda kung itutuloy mo yung ilang taon para makapagtapos.
Noong mejo stable na yung trabaho ko at kumikita na, tinamad na ‘kong mag-aral. Ginusto kong huminto “muna” pero hindi ko tinuloy. Kahit puyat palagi sa klase at rushed lahat ng projects pinilit ko padin. Hehe! tipong matapos lang, tipong may mapasa lang. Gano’n katsamba yung paggraduate ko. Buti nalang anjan yung mga katropa, kahit lokoloko sila, siguradong tutulungan ka nila. Insipirasyon din sila, dahil sa gusto mong sabay sabay kayong grumaduate at ayaw kong mapag-iwanan, tinuloy padin namin yung college.
Halos 50 kami sa klase nung nung unang araw ng klase. Nagtapos kaming halos 30 nalang. Iba iba yung naging dahilan ng mga umalis at nawala. May namatayan ng tatay, mayroong pinili ng mag-asawa, may mga nabuntis, may mga wala ng pang-aral, may mga  napagtripan ng teacher, may namundok  na, may sooooobrang nainlove at hindi na pumasok, may nagkasakit, may sumakit yung ngipin,  may nagka kuliti at merong mga napagod nalang talaga sa pagkuha ng KABANALBANALANG DIPLOMA.
Maaring makaharap mo yung mga nakaharap namin, maaring may makaharap kang mas matindi pa sa kuliti at  maaaring maging mahirap pero ituloy mo lang. Magulo man at parang hindi mo na kaya, tandaang merong kabote para palakihin ka, merong bulaklak para bigyan ka ng apoy na panira at merong bituin para hindi ka tablan ng mga kalabang ng ilang segundo.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s